Wat sp.a nu in de stad bestrijdt… deed ze 6 jaar samen mét de N-VA in de provincie: waarschuwing nu Tom Meeuws coalitie N-VA-sp.a ‘niet uitsluit’

deputatie 2018 n-va sp.aOp het lijsttrekkersdebat van ACOD-Antwerpen hoorde ik Tom Meeuws zeggen dat hij voor sommige functies (openbare reiniging) de herinvoering van de statutaire benoeming wil heroverwegen. Op het eerste gezicht mooi, net als nog een aantal andere linkse vekiezingsuitspraken en -beloften. Helaas is er een gegeven dat Tom en zijn partij opzadelt met een groot probleem van geloofwaardigheid: de deelname, in de voorbije zes jaar, van de sp.a aan het Antwerps provinciebestuur.
Zowat alles wat de sp.a in de stad Antwerpen, als oppositie, ‘bestrijdt’ voerde ze zelf, samen met de N-VA, door in het provinciebestuur. Als fractievoorzitter van de PVDA in de provincieraad was ik hiervan getuige en opposant,. Hieronder de feiten. Tevens een waarschuwing nu sp.a-tenoren openlijk stellen een samengaan van N-VA en sp.a in de stad ‘niet uit te sluiten’.

Wat kritiseert de sp.a vandaag, terecht, in haar campagne tegen het kille beleid van keizer Bart De Wever? Ondermeer volgende punten:
– de liquidatie van een groot aantal jobs bij de stad (-1400 jobs)
– het afbreken van mooie iniatieven in de sector welzijn, cultuur en samenlevingopbouw;
– tegelijk miljoencadeaus geven aan projectontwikkelaars en andere superrijken;
– het doorvoeren van privatiseringen tot en met in de sector van daklozenzorg en schuldbemiddeling;
– de handhaving van het hoofddoekenverbod in onderwijs en loketfuncties.
Welnu, hieronder illustreer ik voor elk van deze punten, hoe het Antwerpse provinciebestuur exact hetzelfde beleid doorduwde. Soms met gemor. Tot in de hoogste rangen gaf men bij pijnlijke beslissingen off the record toe dat ze met de sp.a ‘gegijzelden’ waren in de coalitie. Maar als het op stemmen aankwam, duwden ze elke keer, samen met N-VA, op de ja-knop.

Sp.a ‘gegijzeld’ door N-VA omwille van 2 gedeputeerdenposten

deputatie 2018 n-va sp.a

De sp.a-gedeputeerden Inga Verhaert naast hun N-VA- en CD&V-coalitiegenoten. Meegewerkt aan jobverlies, afbraak sociale instellingen, cadeaus aan superrijken, hoofddoekenverbod, privatiseringen…

Hoe komt dat? Wel, sinds 2013 maakt de sp.a, met twee gedeputeerden, Inga Verhaert en Rik Röttger, deel uit van het provinciebestuur van Antwerpen. In die coalitie domineert de N-VA, met eerste gedeputeerde Luk Lemmens en gedeputeerde Jan De Haes, beiden met de zwaarste portefeuilles (bevoegdheden en budgetten). Verder maakt ook de CD&V er deel van uit, met de gedeputeerden Ludwig Caluwé en Peter Bellens. Mathematisch volstond, na de verkiezingen, een coalitie van N-VA en CD&V om een meerderheid te vormen. Maar omwille van een voorakkoord werd de sp.a aan boord gehouden. In ruil voor haar twee gedeputeerden en nog enkele andere posten (ondervoorzitter van de raad, enkele commissievoorzitters) hebben ze dan wel zes jaar lang het agressieve neoliberale beleid dat de N-VA van meet af aan oplegde mee goedgekeurd.
Ik illustreer hoe het N-VA-CD&V-sp.a-provinciebestuur daarbij, voor de vier hoger genoemde punten, net hetzelfde deed en doet als wat Bart De Wever met zijn coalitie in de stad ‘presteert’.

170 jobs geliquideerd bij provincie Antwerpen

In de stad Antwerpen gaat De Wever er fier op 1420 jobs (uitgedrukt in VTE’s of voltijdse eenheden) te hebben geschrapt bij stad, OCMW en aanverwante entiteiten. Alleen al bij stad en OCMW werden er 620 VTE’s geliquideerd, of 8 procent van het personeelsbestand. De gevolgen voel je elke dag: de stad ligt er vuil bij, herstellingen gebeuren niet of laat, wijkagenten zijn veel minder aanwezig, politie- en districtskantoren werden gesloten, uitbesteding van schuldbemiddeling aan deurwaardersfirma’s…
Welnu bij de provincie Antwerpen greep een gelijkaardige kaalslag plaats op het vlak van tewerkstelling. Bij het begin van de legislatuur, in 2013, waren er ongeveer 1600 jobs, alle eenheden, ook de verzelfstandigde, samengenomen.
De eerste drie jaren (2013-2015) werd een lineaire besparing opgelegd van 3-5-8 procent: 3 procent in 2013, tot 5 procent in 2014 om uit te komen op min 8 procent in 2015. Dat werd vooral bekomen door het niet vervangen van gepensioneerden en spontane verlaters maar ook door enkele naakte ontslagen. Op het einde van de rit in 2015 waren er al 120 jobs verdwenen.
In 2014 beslistte Liesbeth Homans om de provincies af te slanken door de persoonsgebonden bevoegdheden (cultuur, welzijn, sport en jeugd) over te dragen naar de Vlaamse overheid of de steden en enkel nog de grondgebonden bevoegdheden (groendomeinen, mobiliteit, waterlopen, omgevingsvergunningen) bij de provincies te behouden. Voor de over te hevelen personeelsleden braken er drie jaren van chaos en onzekerheid aan, over waar zij nog voor welke functie zouden terecht komen. Gevolg: velen vertrokken naar de privé of solliciteerden voor vacatures bij diensten die nog wel bij de provincie bleven. Finaal resultaat: van de 305 over te dragen personeelsleden voor wie bij het begin een plaats moest gevonden worden bij de overnemende overheden, bleken er finaal, begin 2018 toen de afslanking inging, maar 256 te worden overgedragen. Zo verdwenen nog eens een vijftigtal jobs , alleen al in de provincie Antwerpen.
120 + 50 jobs minder tussen 2013 en 2018: dat is min 170 jobs, wat gelijk staat met de sluiting van een middelgrote fabriek. Van 1600 naar 1430 jobs, dat is 9 procent jobverlies.

Afbraak van mooie sociale en culturele initiatieven

In de Welzijnssector waren dit de pijnlijkste asociale ingrepen:
* De sluiting van MODEM, een communicatiehulpmiddelencentrum voor gehandicapten
* De ontmanteling van het Gouverneur Kinsbergencentrum in Wilrijk dat kinderen met ontwikkelingsstoornissen (autisme, motorische achterstand…) helpt. Vroeger konden die daar (vanuit de hele provincie) terecht om tot 12 specialistische onderzoeken en adviezen te krijgen voor slechts 60 euro of zelfs minder (in de privé kost dat 1300 euro). In dat centrum vielen 9 naakte ontslagen en werden afvloeiers niet vervangen. Jongeren tussen 8 en 18 jaar kunnen er niet meer terecht, de subsidies werden serieus verminderd. Gelukkig kon verzet van vakbonden, met de steun van onze provincieraadsleden, dr vh volk Kris Merckx en Nicole Naert, dit voor een deel tegengehouden worden). (Op de blog http://www.krismerckx.be kan u nog vele andere voorbeelden van sociale afbraak vinden).
* De vermindering van personeel en ontwrichting van het PCMA (Provinciaal Centrum voor opsporing van Metabole Aandoeningen, voor analyse van de hielprik bij baby’s).
In de culturele sfeer vonden de afschaffing van het gratis festival Mano Mundo plaats en besparingen op subsidies voor wetenschapsverenigingen en orkesttornooien.

Wel overbodige miljoencadeaus voor superrijken…

Terwijl er gehakt werd in sociale en culturele initiatieven gaf onze ‘armlastige’ provincie handenvol geld uit aan superrijken die het niet nodig hebben.
* 2 miljoen overbodige subsidie voor een fietsers- en voetgangersbrug van maar liefst 6,4 miljoen, waarvan 1,1 miljoen voor de artistieke bijdrage van Arne Quinze aan de realisatie van dit kunstwerk. Dat alles op vraag van de firma achter Tomorrowland, die dat perfect zelf kon betalen want ze schept geld met hopen.

One World install

2 miljoen overbodige subsidie aan schatrijke ID&T (Tomorrowland) voor een kunstbrug. Finale kost 6,4 miljoen euro waarvan 1,1 miljoen voor de artistieke bijdrage van Arne Quinze…

* 12 miljoen euro (van de provincie) voor het nieuwe diamantmuseum DIVA (waar stad en Vlaamse regering nog eens 10 miljoen bovenop deden, dus 20 miljoen voor een promostand voor de diamantsector, AWDC, die zelf tot nu maar 1 procent (200.000 €) bijdroeg (in ruil voor veel faveurs zoals VIP-nocturnes).
* 10 miljoen euro voor akoustische werken en renovatie van het dak aan de uitbaters van het Sportpaleis, bij wie het geld ook al jaren binnenstroomt.

Privatiseringen doorvoeren, vergemakkelijken of voorbereiden

* Beroep op externe diensten voor bewaking en onderhoud;
* Toelaten dat de drie provinciale musea Modemuseum, Fotomuseum en Diamantmuseum DIVA als aparte Museumstichting in de stad A werden opgenomen, met grote autonomie inzake personeelsbeleid en wedden – met oog op hogere voor de top en besparingen op lagere niveaus.
* Helpen om de zuivere intercommunale Cipal, die steden en provincies informatica- en andere diensten verleent, eerst om te vormen tot een NV en die onlangs voor de helft verkopen aan de privéfirma Schaubrouck.
* Bij verplichte uittreding uit de intercommunale PIDPA (watermaatschappij voor de gemeenten van de provincie Antwerpen, buiten de stad Antwerpen) nam men genoegen met 24 miljoen euro: een vergoeding van 18 miljoen en 6 miljoen in een streekfonds waar provincies, via kennisname, ook hun ‘zeg’ zouden hebben. In werkelijkheid is de nominale waarde van de provinciale aandelen berekend op 50 miljoen euro. Dus zo verzaakt men aan 26 miljoen euro die als reserves/kapitaal in PIDPA blijven zitten (‘voor investeringen’). Maar vermits het recente decreet op de intercommunale samenwerking (DIS) de intercommunales expliciet opdracht geeft de intrede te vergemakkelijken van privé-partners, vooral in de sectoren energie en afval (ook rioolwater), maakt men het zo mogelijk dat de privé mettertijd beslag legt op die weggeschonken 26 miljoen (reserves of investeringen). Deze regeling werd deze maand goedgekeurd in provincieraad.

Hoofddoekenverbod in het provinciaal onderwijs herbevestigd

Naar aanleiding van een aanpassing aan de Europese verordening inzake gegegensbescherming van de schoolreglementen geldig in het provinciaal onderwijs, stelde de PVDA voor tegelijkertijd het daarin nog altijd opgelegde hoofddoekenverbod af te schaffen. Gedeputeerde Inga Verhaert en haar sp.a-fractie weigerden dit. Ze legden zich neer bij de N-VA-oekaze – ‘Geen hoofddoeken zolang wij hier aan het bestuur zijn’ – en stemden de handhaving van het hoofddoekenverbod.

NV-A én sp.a: ‘Wij sluiten niets uit’…

De kans op een stedelijke coalitie N-VA met sp.a, net als in de provincie, is zeer reëel. Na haar recente peiling kopte Gazet van Antwerpen ‘Niets kan zonder N-VA én sp.a’. Dat klopt alleen als sommigen, die zeggen een progressieve coalitie te willen, vasthouden aan hun exclusieve tegen de PVDA. Toch reageerde Tom Meeuws, voorzitter van de sp.a-Antwerpen, al meteen op deze GVA-analyse dat hij ‘niets uitsluit’. Zelfs Jinnih Beels, die in debatten sympathiek en snedig uit de hoek kan komen, diende op de vraag over een mogelijke coalitie met BDW recent, in Kies18 (canvas) te antwoorden: “Ik heb geen exclusieven, ik sluit niets uit”…
Bovendien wie kan Rik Van Cauwelaert tegenspreken als hij, bij Ivan op Canvas, fijntjes opmerkte: “Als de peiling van GVA zou uitkomen kan Bart De Wever zeer snel een meerderheid vormen met sp.a en CD&V. En, onder ons, ik denk niet dat ze bij sp.a de mening van Jinnih Beels zullen vragen om weer aan de macht te gaan.”

Van Cauwelaert Zinzen

Rik Van Cauwelaert : “Onder ons, ik denk niet dat ze de mening van Jinnih Beels zullen vragen bij de sp.a als ze terug naar de macht gaan.” (Canvas, 8 oktober)

Inderdaad, dan zullen lokaal voorzitter Tom Meeuws, ondervoorzitter Inga Verhaert, Monika De Coninck opnieuw op de voorgrond treden. En allicht ook Robert Voorhamme. (1)

De verhouding N-VA/sp.a in de provincieraad was in de huidige legislatuur 27 zetels tegen 8. Volgens de GVA-peiling zou de krachtsverhouding na 14 oktober in de gemeenteraad van Antwerpen zijn: 20 zetels voor N-VA en 7 voor sp.a.
Hierboven zag je hoe de sp.a in het provinciebestuur compleet is meegestapt in het asociale en discriminerende beleid gedicteerd door de N-VA. Welke garanties zijn er dat de sp.a op stadsniveau niet hetzelfde gaat doen, als ze daar opnieuw uitzicht krijgt op deelname aan de macht en de bijhorende grote posten van schepenen en alles wat daaraan vast zit van macht en invloed? Geen, tenzij er een sterke, principevaste authentiek linkse kracht is om die evolutie te verhinderen en een echt rood-groen alternatief in de steigers te zetten.

(1) Voetnoot. Vergeet niet dat Robert Voorhamme in 2012 zijn handtekening zette onder de voordracht van Marc Van Peel als schepen, zodat die, hoewel verkozen op de Stadslijst van Patrick Janssens, toch kon toetreden tot de coalitie met De Wever. Allicht ook daarom kreeg Voorhamme de post van voorzitter van de Associatie van Hogescholen en Universiteit van Antwerpen. Nog als tegenprestatie, kreeg de sp.a ook mandaten in de raden van bestuur Isvag (afvalverbranding) en andere intercommunales. Merkwaardig was ook dat de sp.a zicht onthield toen PVDA, Groen en VB, maar niet de sp.a, uit de Raad van Bestuur van het Havenbedrijf werden gekieperd. 
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: